به گزارش جلال شرق– در سالهای اخیر صحنه طنز فارسی شاهد ظهور نسل جدیدی از استنداپها و برنامهساز-مجریانی بوده است که شکل و محتوای برنامههای طنز را از قاب صحنههای سنتی تلویزیون به فضای دیجیتال و تاکشوهای اینترنتی منتقل کردهاند.
امیرحسین قیاسی و ابوطالب حسینی را میتوان دو نمونه شاخص و یا دو ستاره این موج جدید دانست: هر دو از قالب استنداپ و مسابقههای خندانندهشو رامبد جوان بیرون آمدند، اما مسیر برنامهسازی و جهتگیریشان در چند نکته کلیدی متفاوت است و همین تفاوت باعث شده هرکدام طیفی از مخاطبان را به خود جذب کنند و البته هرکدام جذابیتهای خاص خود را دارند.
قیاسی در قالبی نیمهسوار بر ایده «تاکشوِ کمدی» برنامههایی را اجرا میکند که بین استنداپ، گفتوگو با میهمان و بخشهای ترکیبی مثل گزارش کوتاه طنز دارد. نمونه مشخص آن برنامه «نیمهشب» یا برنامه «پامپ» است که با ترکیب اجرا و تولید محتوا برای پلتفرمهای تصویری عرضه شد و در آن از المانهای برنامهسازی تلویزیونی مانند دکور ثابت، بخشهای منظم و آیتمهای تصویری استفاده شد. این فرمت به او امکان میدهد هم متنمحوریِ استنداپ را حفظ کند و هم از ساختار گفتوگو برای جذابیت روایت و حفظ مخاطب بهره ببرد.
ابوطالب حسینی اما بیشتر بر استنداپِ مستقیم، اجراهای صحنهای و کلوزآپ تمرکز دارد؛ اجراهای او در فضای آنلاین بخصوص در بخش فان ۳۶۰ با ابوطالب برنامه عادل فردوسیپور نشان داده که زبانش غالباً فشرده، موقعیتمحور و با تکیه بر روایتهای شخصی و کنشهای روزمره طراحی میشود.
این شیوه به او امکان میدهد انرژیِ اجرای زنده را حفظ کرده و همان ضربآهنگ سریع شوخیها را در کلیپهای کوتاه منتشر کند؛ بنابراین بخش بزرگی از مخاطبانش از طریق شبکههای اجتماعی برنامههای او را دنبال میکنند.
دیدگاهتان را بنویسید