آستانهاشرفیه در شرق گیلان بدلیل وجود جاذبههایی چون مرقد آقا سیدجلالالدین اشرف برادر گرامی حضرت امام رضا(ع)، آرامگاه دکتر محمد معین و همچنین داشتن محصولات شهره کشاورزی چون بادام زمینی و برنج به تلفیقی از گردشگری مذهبی، فرهنگی و کشاورزی در راستای توسعه استان تبدیل شده است.
به گزارش جلال شرق، آستانه اشرفیه در ۳۵ کیلومتری رشت واقع شده و فاصلهٔ آن تا شهر لاهیجان هفت کیلومتر است؛ همچنین با فاصله ۱۷ کیلومتر از شمال به بندر کیاشهر میرسد؛ آستانه اشرفیه بدلیل وجود مرقد مطهر سیدجلالالدین اشرف برادر گرامی حضرت امام رضا(ع) به عنوان مرکز مذهبی گیلان و شمال کشور نیز شناخته شده است؛ نام پیشین این شهر کُچان بوده و نامهای چورکوچان،سیاکوچه و کوچصفهان که در نزدیکی شهر آستانه کنونی قرار دارند، یادآور نام پیشین این شهر است؛این شهر در زبان گیلکی به «پیله آستانه» به معنی آستانه یا زیارتگاه بزرگ نیز سرشناس بود؛ همچنین آستانه اشرفیه در گذشته بخشی از توابع شهرستان لاهیجان بوده است.
آستانه اشرفیه، با تلفیقی بینظیر از تاریخ، طبیعت و فرهنگ، مقصدی ایدهآل برای گردشگران داخلی و خارجی است؛ این شهر ساحلی با جاذبههای تاریخی و طبیعت بکر مانند پارک بینالمللی بوجاق، تجربهای فراموشنشدنی را برای علاقهمندان به تاریخ، طبیعت و گردشگری مذهبی فراهم میآورد؛ علاوه بر این آستانه اشرفیه با آب و هوای معتدل و غذاهای محلی، بهشتی برای آرامش و تجربهای ناب از زندگی در هوای پاک و مطلوب است.
این شهر به دلیل دارا بودن رودخانه سفیدرود نسبت به شهرهای دیگر گیلان خاک بسیار حاصلخیزی دارد؛ به همین دلیل در این شهر باغهای کشاورزی فراوانی در کناره سفیدرود دیده میشود؛ همچنین رودخانه سفیدرود عملا سبب کنترل سیلاب در این شهر میشود؛ زیرا رودخانه امکان این را فراهم میکند که بارانهای فراوانی که در زمستان و پائیز میبارد را در خود جای داده و آن را به سمت دریا میراند.
رودخانه سپیدرود در دل شهرستان آستانه اشرفیه
آستانه اشرفیه، با تلفیقی بینظیر از تاریخ، طبیعت و فرهنگ، مقصدی ایدهآل برای گردشگران داخلی و خارجی است. این شهر ساحلی با جاذبههای تاریخی و طبیعت بکر مانند پارک بینالمللی بوجاق، تجربهای فراموشنشدنی را برای علاقهمندان به تاریخ، طبیعت و گردشگری مذهبی فراهم میآورد. علاوه بر این، آستانه اشرفیه با آب و هوای معتدل و غذاهای محلی لذیذ، بهشتی برای آرامش و تجربهای ناب از زندگی در هوای پاک و مطلوب است
بادام زمینی، ابریشم، برنج، چای، کدو، ذرت و حبوبات از مهمترین محصولات آستانهاشرفیه هستند؛ سه محصول بادام زمینی، ابریشم و برنج آستانه از شهرت جهانی برخوردار است و از مرغوبترین انواع آن است.
آرامگاه محمد معین، گردآورنده فرهنگ فارسی معین، ادیب و لغتشناس ایرانی در این شهر در کنار حشمترود قرار دارد؛ ضمن اینکه پارک ساحلی و مناظر زیبای حاشیهٔ رودخانهٔ سفید رود در پارک ساحلی آستانه، ساحل روستای نبی دهکا، محسنآباد در جاده آستانه اشرفیه به کیاشهر و تونل جنگلی صفرابسته از مکانهای تفریحی دیگریست که در این شهر قرار دارد.
دوشنبه بازار و پنجشنبه بازار این شهر مکانی مناسبی برای اجتماع مردم و خرید مایحتاج هفته است و از شهرها و روستاهای همجوار در این روز به این مکان می آیند.
اماکن مذهبی آستانه اشرفیه
یکی از مهمترین آثار تاریخی و دیدنی آستانه اشرفیه بقعه سیدجلالالدین اشرف (س) است؛ این بنا را ظاهراً نخستینبار در ۳۱۱ هجری قمری(۹۲۳ میلادی) گوهرشاد خانم دختر کیارستم بنا نهاد و زینت کرد؛ به روایت نویسنده کتاب سفرنامه استرآباد و مازندران، درسال ۱۲۷۵ قمری هنگامی که میخواستند این آستانه را که خراب شده بود دیگربار بسازند به کتیبهای دست یافتند که در آن نام گوهرشاد خانم آمده است.
آخرینبار در ۱۳۵۰، این بقعه را تجدید بنا کردند؛ گنبد قدیم را از بین برده و گنبد جدیدی بر روی آن ساختهاند؛ در نقشه فعلی، مسجدی که معروف به مسجد جنب حرم است در حد شمالی امام زاده قرار دارد؛ سابق در ساختمان این امامزاده منارهای نیز وجود داشتهاست؛ اما در بنای فعلی آن مناره وجود ندارد؛ در بازسازی نهایی ضریح جدیدی نیز برای آن ساخته و ضریح قدیم را به امامزاده آقاسیدمحمد بردهاند.
سیدجلال الدین اشرف از فرزندان حضرت امام موسی کاظم(ع) و تنها برادر تنی علیبن موسی الرضا(ع) است که بارگاه سیدجلال الدین از قدیم پذیرای گردشگران بومی و غیربومی که به قصد زیارت به شهرستان آستانه اشرفیه سفر میکردند، بوده است؛ این بارگاه از نظر موقعیت جغرافیایی در مرکز شهر آستانه اشرفیه واقع شده و مهمترین عامل پیشرفت شهرستان شدهاست.
آن بزرگوار در سال ۱۸۰ هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود؛ پدر بزرگوارش حضرت امام موسی کاظم(ع) و مادرش «نجمه» است و ظاهراً کوچکترین فرزند از میان فرزندان امام هفتم به شمار میرود.
از دیگر بناهای تاریخی این شهرستان، بقعه آقا سید محمدبن امام جعفر صادق(ع) در آستانه اشرفیه است که این زیارتگاه در حاشیه شرقی شهر قرار دارد و محیطی آرام و بدون ازدحام دارد؛ بیشتر زائران آن از اهالی شهر یا روستاهای اطراف هستند؛ بقعه آقاسیدحسن بن امام موسیکاظم(ع) در دهکده سیاهکوچه، بقعه آقاسیدمحمدبن امامرضا(ع) در کماچال، بقعه آقا پیرمزار در نیاکوی آستانه و بقعه آقاسید زکریا در روستای نبی دهکا و بانو بی بی هیبت در دهسر از دیگر اماکن مذهبی این شهرستان محسوب میشود.
آرامگاه دکتر محمد معین
برای علاقهمندان به فرهنگ و زبان فارسی آرامگاه دکتر محمد معین در فضایی آرام و خرم یکی از جاذبههای خاص این شهر بهحساب میآید؛ دکتر معین، نویسنده فرهنگ معین و استاد دانشگاه تهران، در آستانه اشرفیه به خاک سپرده شده است؛ در حیاط آرامگاه دکتر محمد معین، درختان چنار، صنوبر، یوکا، شمشاد و فواره آب و نیمکت و فضای سبز وجود دارد؛ آرامگاه او بنا به وصیت خودش، در کنار حشمترود در شهر آستانه اشرفیه قرار دارد و سالانه مورد بازدید علاقهمندان به زبان و ادب فارسی است.
محمد معین مظفری در روز نهم اردیبهشت ۱۲۹۷ در محلهٔ زرجوب رشت متولد شد و در ۱۳ تیر ۱۳۵۰ چشم از جهان فروبست؛ وی یکی از محققان و پدیدآورنده یکی از مهمترین واژهنامههای فارسی یعنی فرهنگ فارسی معین است؛ او در سال ۱۳۰۴ دوره ۶ ساله ابتدایی را در دبستان اسلامی رشت در ۲ سال به پایان رساند؛ دوره اول متوسطه را در «دبیرستان نمره یک» رشت به اتمام رساند و دوره دوم متوسطه را در رشته ادبی در دبیرستان دارالفنون تهران به سرانجام رساند؛ در اوان تحصیل در دبیرستان صرف و نحو عربی و بخشی از علوم قدیمه را نزد پدربزرگش و سیدمهدی رشتآبادی فرا گرفت. در سال ۱۳۱۰ در دانشسرای عالی در رشته ادبیات و فلسفه علوم تربیتی به تحصیل پرداخت؛ در سال ۱۳۱۳ با نوشتن پایاننامهای به زبان فرانسه در مورد شاعر فرانسوی «لوکونت دولیل» در رشته ادبیات و فلسفه به اخذ مدرک کارشناسی نائل شد.
از آغاز سال ۱۳۲۵ شمسی که چاپ لغتنامه دهخدا طبق قانون، در مجلس شورای ملی آغاز شد، معین به همکاری علیاکبر دهخدا برگزیده شد؛ در دی ماه ۱۳۳۴ با موافقت علیاکبر دهخدا، سازمان لغتنامه از منزل شخصی دهخدا به مجلس شورای ملی منتقل شد و براساس وصیتنامه دهخدا، معین به ریاست امور علمی آن سازمان منصوب شد.
در اسفند ۱۳۳۶ سازمان مذکور به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران انتقال یافت و طبق اساسنامه مصوب شورای دانشگاه، ریاست سازمان لغتنامه به عهده محمد معین گذاشته شد؛ وی این سمت را تا آخرین روز عمر خود به عهده داشت.
پس از وفات محمد معین، پیکرش را از مسجد فخرالدوله به سمت زادگاهش شهر رشت تشییع و در آرامگاه خانوادگیاش در شهرستان آستانه اشرفیه به خاک سپردند.
پل خشتی نیاکو
این پل که قدمت آن به قرن هشتم هجری میرسد نماد هنر معماری و توانمندی گیلانیان است و در گذشته بر سر راه رشت به لاهیجان در روستای نیاکو واقع شده بود؛ پل خشتی که در اصطلاح محلّی «خشت پل» گفته میشود ۵۰ متر طول و نزدیک به ۶ متر عرض دارد.
در دو طرف پل جانپناهی به عرض ۲۷ سانتیمتر و ارتفاع ۶۰ سانتیمتر قرار دارد؛ سنگفرش کف پل با ۴۷۰ سانتیمتر قطر استحکام بسیار زیادی دارد به طوری که پس از سالها عبور انسانها و وسایل نقلیه قدیمی و جدید هنوز پا بر جاست. بلندی طاق اصلی پل خشتی نیاکو تا سطح آب ۶ متر است که ۲ طاق کوچکتر در دو طرف این دهانه استحکام پل را بیشتر میکند.
این پل که در فهرست آثار ملّی ایران ثبت شدهاست پس از ساخته شدن جاده ارتباطی جدید رشت به لاهیجان از مسیر اصلی خارج شدهاست و هماکنون در داخل روستای نیاکو از توابع شهرستان آستانه اشرفیه مورد استفاده مردم این روستا قرار میگیرد.
چندصد سال است که مردم روی این پل رفت و آمد میکنند؛ پل خشتی نیاکو آستانه اشرفیه
حالا بازسازی شده و هنوز هم قابل استفاده است که ۱۷ هزار آجر برای بازسازی پل نیاکو استفاده شده و ماشینآلات کشاورزی هم میتوانند از روی آن عبور کنند. این پل همیشه محل رفت و آمد کشاورزها بوده و حالا هم قابل استفاده است.
پارک ملی بوجاق کیاشهر
پارک ملی بوجاق واقع در منطقهای حفاظتشده در شهر بندر کیاشهر در شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان است؛ این منطقه نخستین «پارک ملی خشکی ـ دریایی» ثبتشده در ایران محسوب میشود و سه هزار و ۲۶۰ هکتار وسعت دارد که از این مقدار حدود یک هزار و ۶۰۰ هکتار آن محوطه دریایی، حدود ۱۶۰ هکتار محوطه تالابی و بقیه آن محوطه خشکی شامل زمینهای ساحلی، جلگهای و علفزار است.
این منطقه در شمال به دریای خزر قرار گرفته و از جنوب به بندر کیاشهر، از غرب به رودخانه اوشمک و شهر زیباکنار، از شرق به تأسیسات صدا و سیما در کنار روستای امیرکیاسر و از شمال تا عمق ۶ متری دریای خزر در منطقه کیاشهر ادامه پیدا میکند.
گیلان دارای بیش از ۳۰ هزار هکتار پهنه تالابی است که افزون بر ۲۴ هزار هکتار آن، ۸۰ درصد در قالب سه تالاب (انزلی، امیرکلایه و بوجاق) تحت عنوان کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده است؛ پارک ملی خشکی – دریایی بوجاق با بیش از سه هزار و ۲۶۰هکتار یکی از مهمترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست و تنها پارک ملی خشکی دریایی کشور در نزدیکی کیاشهر واقع در شرق گیلان با توجه به ثبت آن در کنواسیون رامسر از اهمیت اکولوژیکی بسیار بالایی به لحاظ تنوع گونه ای برخوردار است.
حضور هر ساله تعداد کثیری از پرندگان مهاجر در فصل مهاجرت، پارک ملی بوجاق را بعنوان یکی از اکوسیستم های منحصر به فرد و مهم در سطح ملی و همچنین بین المللی مطرح کرده و آن را دارای بالاترین درجه حفاظتی کرده است.
انواع قو، غاز، مرغابی، فلامینگو، آنقوت، چنگر، پرستوی دریایی، بوتیمار، قار، خوتکا، مرغ سقا، گیلانشاه، گیلار، کشیم، لکلک، کاکایی، باکلان، حواصیل، درنا، قرقاول، بلدرچین، چاخلق، زنگوله بال، سلیم، خروس کولی، آبچلیک، ابیا، پاشلک، تلیله، جغد، چکاوک، دارکوب، هدهد، سبزه قبا، زنبورخوار، ماهیخورک و پرندگان شکاری مانند انواع عقاب، کورکور، سارگپه، سنقر، عقاب دریایی، هما، قرقی، طرلان، پیغو، ترمتای، دلیجه، لیل، بالابان، لاچین و بحری، سسک، پپت، زردهپره، توکا، قمری، چرخ ریسک، مگسگیر، دم جنبانک، سنگ چشم، بلبل، سینه سرخ، کوکو و چلچله از جمله پرندگان بوجاق هستند.
تالاب بوجاق، بین کیاشهر و زیباکنار، یکی از مناطق حفاظتشده مهم کشور است؛ برای تماشای پرندگان مهاجر و عکاسی از مناظر طبیعی، مکان بسیار مناسبی است.
پارک جنگلی کیاشهر
در مسیر دهکده ساحلی و نهالستانهای کیاشهر، پارکی جنگلی با درختان بلند توسکا قرار دارد که مناسب خانوادهها و طبیعتگردان است؛ مسیرهای پیادهروی و آلاچیقهای چوبی، فضای خوبی برای گذراندن چند ساعت آرام دارند. این پارک نسبت به صفرا بسته، امکانات بیشتری دارد و خیلیها در تور شمال از آن دیدن میکنند.
این محدوده جنگلی ۱۸ هکتاری امروزه در داخل شهر ساحلی بندر کیاشهر به پارک جنگلی تبدیل شده است؛ این پارک از شمال به اراضی سایت گردشگری ساحل کیاشهر، از جنوب به بافت شهری، از شرق به دهکده ساحلی و از غرب به نهالستان کیاشهر منتهی میشود.
قرارگیری پارک جنگلی کیاشهر در کنار مرداب طبیعی، پل چوبی و ساحل دریا، منظرهای جذاب و دلپذیر را به وجود آورده است که مسافران و گردشگران میتوانند ساعاتی خوش را در آن بگذرانند زیرا این همجواری جنگل، مرداب و دریا مجموعهای از زیباییهای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده است.
از ویژگیهای برجسته پارک جنگلی کیاشهر میتوان به پل چوبی معروف آن اشاره کرد که از میان نیزارها عبور میکند و به ساحل دریای خزر میرسد؛ این پل چوبی که بهعنوان طولانیترین پل چوبی در گیلان شناخته میشود، تجربهای منحصربهفرد از پیادهروی در دل طبیعت را برای بازدیدکنندگان فراهم میآورد.
در اطراف پارک، امکاناتی مانند آلاچیقهای خانوادگی، زمین بازی کودکان، بازارچه صنایع دستی و پیست موتورسواری وجود دارد که مجموعهای کامل از تفریحات را برای گردشگران فراهم میکند.
روستای دستک که در شمال شهرستان قرار دارد و به مزارع برنج مرغوب و صید ماهی معروف است؛ روستای فوشازده در ۱۵ کیلومتری جنوب آستانه، بهخاطر تولید برنج و ابریشم، و همینطور بقعه آقا سید حمید شناخته میشود که طبیعت اطرافش هم بکر و چشمنواز است؛ روستای تجن گوکه در غرب آستانهاشرفیه، با پل تاریخی و باغهای توت، ترکیبی از طبیعت و تاریخ را کنار هم دارد، ضمن اینکه حصیربافی و زنبیلبافی از صنایعدستی رایج این منطقه است، روستای امشل که نزدیک به ۲.۵ کیلومتر با شهر فاصله دارد، بهخاطر خاک حاصلخیز و محصولات کشاورزی آن شناخته میشود و روستای عسگرآباد دهکا هم در مسیر کیاشهر به چمخاله قرار دارد از نقاط دیدنی شهرستان آستانه اشرفیه بشمار میروند.
محصولات منحصر بفرد آستانه اشرفیه
شهرستان آستانه اشرفیه علاوه براینکه مرکز مذهبی استان گیلان محسوب میشود، به دلیل داشتن خاک حاصلخیز، از محصولات ممتازی برخوردار است که این محصولات نه تنها در کشور بلکه در سایر کشورها نیز شناخته شده و محبوبیت دارند که میتوان به بادام زمینی، برنج، کدو و سایر محصولات دیگر اشاره کرد.
برنج آستانه اشرفیه به ویژه برنج هاشمی، به دلیل عطر و طعم بینظیرش شهرت جهانی دارد؛ این برنج یکی از مرغوبترین و باکیفیتترین انواع برنج در ایران است و به عنوان سوغاتی بسیار ارزشمندی شناخته میشود که به دلیل عطر طبیعی، طعم بینظیر و دانههای کشیده و سالم شناخته میشود؛ این برنج محصول شهرستان آستانه اشرفیه در گیلان است و به خاطر خاک حاصلخیز، آب مناسب و تجربه طولانی کشاورزان محلی، کیفیتی ممتاز دارد.
شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان یکی از مهمترین قطبهای تولید برنج ایران به شمار میرود. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در کنار رودخانه سفیدرود و داشتن زمینهای حاصلخیز، از گذشتههای دور مرکز اصلی کشت برنج بوده است؛ در دهههای اخیر نام برنج هاشمی بیش از هر نوع دیگر در این شهر شنیده میشود؛ علت این شهرت، هم کیفیت بالای محصول و هم نقش کشاورزی سنتی و اصیل مردم منطقه است؛ کشاورزان آستانه اشرفیه با تجربه نسل به نسل، توانستهاند بهترین شرایط برای پرورش برنج را فراهم کنند.
زمانی که آقای یوسف هاشمی یکی از کشاورزان با تجربه آستانهاشرفیه در دهه ۱۳۶۰ اقدام به معرفی و تکثیر این نوع برنج کرد، کمتر کسی تصور میکرد که این محصول به چنین محبوبیتی برسد. اما طی سالها، کیفیت عالی و طعم متفاوت آن باعث شد که برنج هاشمی آستانه اشرفیه نهتنها در گیلان بلکه در سراسر ایران شناخته شود.
بادام زمینی
بادام زمینی آستانه به عنوان یکی از مرغوبترین بادام های زمینی در کل کشور شناخته شده است؛ بیش از ۸۰ درصد بادام زمینی کشور در این شهر کاشت و برداشت می شود؛ مساحت تقریبی کاشت بادام زمینی در گیلان سه هزار هکتار و در آستانه اشرفیه حدود ۲۵۰۰ هکتار است.
کشاورزان آستانه اشرفیه در حال برداشت محصول بادام زمینی
۹۰ درصد بادام زمینی کشور در آستانه اشرفیه تولید میشود. در حالی که در ایران بادام زمینی فقط به صورت آجیل استفاده میشود اما در کشورهای پیشرفته از این محصول برای تولید حدود ۲۰۰ محصول آرایشی، بهداشتی و غذایی استفاده میشود. یکی از بهترین و مرغوب و باکیفیت ترین بادام زمینی در جهان در آستانه اشرفیه بخصوص در روستای نبیدهکا و نقرده، کشت میشود که این محصول به خارج از ایران نیز صادر میشود.
دانه روغنی با ارزش غذایی بسیار که مصرف مقدار مناسب از آن در صورت نداشتن حساسیت در کاهش خطر بیماریهای قلبی-عروقی، عصبی، کنترل وزن، تثبیت سطح قند خون، افزایش متابولیک در بدن انسان، پیشگیری از انواع سرطانها، مراقبت از پوست موثر است.
یکی از بهترین انواع بادام زمینی که در ایران عرضه می شود، بادام آستانه اشرفیه است که پوسته آن به رنگ خاکستری مایل به زرد است که این محصول با داشتن ارزش غذایی بسیار بالا، در گروه آجیل ها طبقه بندی می شود.
مرغوبیت بادام زمینی آستانه اشرفیه به عنوان یکی از تولیدات مهم منطقه موجب شده تا این محصول همواره به عنوان یکی از سوغاتهای مهم این شهرستان مورد توجه مسافران و گردشگران قرار گیرد.
کدوی حلوایی
اگر از برند برنج و بادام زمینی آستانه اشرفیه بگذریم، از دیگر سوغاتیهای این شهر، کدو حلوایی است که در دو فصل بهار و پائیز کاشت و برداشت می شود که خواهان زیادی دارد.
شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان یکی از مهمترین قطبهای تولید برنج ایران به شمار میرود. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در کنار رودخانه سفیدرود و داشتن زمینهای حاصلخیز، از گذشتههای دور مرکز اصلی کشت برنج بوده است
هر چند در تمام گیلان انواع کدو کشت میشود، ولی جلگه آستانه اشرفیه در دو نوبت کدو تولید میکند که این محصول میوه گیاهی علفی و یکساله است که به صورت بوتهای کم ارتفاع رشد میکند؛ کدو گونههای بسیار زیادی دارد ولی سه گونه آن شامل کدوتنبل، کدو حلوایی و کدو خیاری معروفتر است.
گلهای گیاه کدو درشت زرد رنگ استکانی شکل و یکپارچه است؛ هر گل پنج لبه دندانهدار و نسبتا چروکیده دارد؛ قسمت زیر گلهای گیاه کدو کرکدار است میوههای گیاه کدو از قسمت انتهایی گلهای آن رشد میکند.
سلامت چشم، مدیریت دیابت، سلامت قلب، بهبود هضم، کاهش وزن، محافظت در برابر سرطان روده بزرگ، سلامت پوست، تقویت سیستم ایمنی بدن، بهبود هضم، استحکام استخوان، کمک به کاهش التهاب، سلامت استخوانها، تقویت سیستم ایمنی بدن، بهبود سلامت قلب، حفاظت از سلامت چشم، سلامت پوست، کاهش روند پیری و پیشگیری چین و چروک پوستی، بهبود زخم، پیشگیری و کاهش فشار خون بالا، پیشگیری از آسم، پیشگیری از سرطان، کنترل دیابت و بهبود سلامت پوست و مو و بهبود هضم از خواص انواع کدو است.
پیشبینی میشود امسال در حدود ۲۲۰ هکتار از کشتزارهای استان افزون بر پنج هزار و ۲۸۰ تن محصول کدو به ارزش اقتصادی هزار و ۵۶ میلیارد ریال برداشت شود که آستانه اشرفیه سهم بسزایی در کشت و تولید این محصول دارد، ضمن اینکه «خاش کدو»، «کدوی سفید»، «کدو قلیانی»، «کدو انجیری»، «کدو مرغانه» و «اَباجی مارکدو» برخی از انواع کدو در گیلان است اما از همه معروفتر کدویی است به شکل گلابی که پوست نازکی دارد و نوع تابستانه آن بسیار شیرین است. این نوع کدو و کدو انجیری به ویژه در آستانه اشرفیه بیش از همه کشت میشود.
صنایع دستی آستانه اشرفیه
از مهمترین صنایع دستی آستانه اشرفیه میتوان به بامبو بافی اشاره کرد؛ بامبو را باید یکی از مهمترین سوغاتیهای این شهر دانست؛ مواد اولیه بامبو از نی خیزران است که در اطراف رودخانهها میروید. برای تهیه بامبو لازم است که ظرف موردنظر را که میخواهند بر روی آن بامبوکاری کنند، در اندازه مختلف در گوشهای قرار بدهند تا خشک شود؛ معمولا جنس این ظرفها، گلی است؛ سپس نیها را به وسیلهای به نام داس به صورت نورهایی درمیآورند و بعد از رنده و صاف کردن نیها، آنها را آماده بافت میکنند. کار بافت بامبو معمولا بر روی میزی انجام میشود که گرد و خاک روی آن نباشد.
به دلیل نزدیک بودن آستانه اشرفیه به رودخانه سفیدرود و باتلاقی بودن زمینهای اطراف، نوعی گیاه در نزدیک رودخانه روییده میشود که مردم آستانه اشرفیه از آن برای سبد و حصیر بافی استفاده میکنند و مهمترین صنایع دستی آستانه اشرفیه به شمار میآیند.
سبد بافی در آستانه اشرفیه به عنوان یکی از مهمترین صنایع دستی این شهرستان شناخته میشود؛ از دیگر مواد اولیه برای سبد، ترکه درخت بید است؛ در ابتدا برای بافت سبد شاخههای نازک درخت بید را جدا میکنند و گیاهها و شاخههای اضافه را برمیدارند. نکتهای که در بافت سبد بسیار مهم است این است که اگر شاخهها مرطوب باشند کار بافت سبد را راحتتر میکنند و اگر خشک باشند باید شاخهها را در حوض آب قرار دهند تا نرم و مرطوب شوند و بعد شروع به بافت سبد میکنند.
بنا به تعاریف استادان گردشگری؛ اکوتوریسم (طبیعت گردی) سفری است مسئولانه به مناطق طبیعی که منجر به حفظ محیط زیست شده و موجب بهبود کیفیت زندگی مردم محلی می شود؛ بهتر است طبیعت را درک کنیم و حتی شاید بهتر باشد زیبایی جادههای نو را دریابیم؛ به خود و فرزندانمان بیاموزیم درختان کوچک را بشمرند تا دیدن بیاموزند.
مفاهیم گردشگری در دنیای امروز عمق یافته و گیلان با همه گیراییهای کم نظیرش برای آنانی که از ذوق سفر سرشارند سفرنامهای است بی انتها؛ لذا ایرنا گیلان تلاش کرده در مجموعه گزارشهایی با عنوان «در مسیر باران، آشنایی با جاذبههای گیلان» بمناسبت ۲۷ سپتامبر روز جهانی گردشگری باهدف بالا بردن سطح آگاهی در مورد نقش گردشگری در جامعه جهانی و نشان دادن چگونگی تاثیر این صنعت بر ارزشهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در سراسر جهان، تنها اشارتی کلی به مقاصدی بارز از شهرستانهای استان برای علاقهمندان به سیاحت گردی داشته باشد./ایرنا
دیدگاهتان را بنویسید