سرویس یادداشت جلال شرق ، جشن بزرگداشت مقام معلم و تجلیل از آنان در شهرستان آستانه اشرفیه امسال جلوه ای فراتر از یک جلسه تقدیر و تجلیل و یا همایش های خسته کننده داشت و حق مطلب آن که نشستی صمیمی و صادقانه با همه آنانی که رجعت کرده در لباس معلمی پای به دیار باقی گذاشته بودند و در قاب تصاویر محفل معلمان را بیاد آنان انداخت و چه آنانی که در محفل عاشقان تعلیم و تربیت اعم از بازنشستگان کهنسال که شاگردان بسیاری نیز در پای ارادت استاد کلاس اول خود نشسته بودند و به کسوت بازنشستگی نایل آمده بودند.
همه در یک نگاه آمده بودند و همه برای همدیگر دیدن و با یاد دوران درس و مشق و مدرسه در کنار هم جمع شدند و چه زیبا از آن معلمی که در سال ۱۳۲۹ تا سال ۶۰ در کلاس اول الفبای آب و بابا را تدریس می کرد سخن از عشق معلمی گفت و عمری به هشتاد که باز آب ، بابا را هجی می کرد و جلوه ای دیگر از این بیت «در س معلم ار بود زمزمه محبتی / جمله به مکتب آورد طفل گریز پای را » را تداعی می کرد.
چند سالی بود که آستانه اشرفیه در بزرگداشت مقام معلم این چنین جمعی را به خود ندیده بود ، اجرای باصفای جواد هاشمی ، هنرمند ارزشی کشور و کار زیبای دانش آموزان آموزشگاه گل های فردوس « نماز» به کارگردانی حسن ندافی و اجرای نمایش کمدی گروه رضا نظری باعث شد که همه از برگزاری یک دیدار بزرگ از جمع فرهنگیان این شهرستان که از دهه ۳۰تا دهه ۹۰ دور هم جمع شده بودند خوشحال و آن را به فال نیک بگیرند.
باید از خوبی ها گفت و نوشت و آنانی که توانستند فضایی این چنینی را برای لحظات با هم بودن معلمان فراهم کنند تقدیر کرد و باشد که چنین برنامه هایی برای دیگر کارمندان این کشور که سالیان سال برای ارائه خدمت به مردم با حداقل های زمانه خویش ساختند و سوختند و امروز نیز با بهای اندک از حقوق بازنشستگی گذر عمر می کنند محفلی فراهم آید تا بار دیگر همذیگر را ببینند و یاد خاطرات دوران خدمت و تلاش را در نسل جوان جامعه به نظاره بنشینند و از کنار گذر جوی عمر خویش ، ثمره بهار جامعه را به مشاهده بنگرند.
دیدگاهتان را بنویسید