سرویس یادداشت جلال شرق
پس از یک روز از روز جهانی صنایع دستی
قدمی و گذری در کوچه و خیابانهای کورکای آستانه اشرفیه
و بوی تند اما خاص مروار پخته و خیس شده آماده به کار بسیار به مشام می رسد
با آقای احمد حسن پور از تلاشگران این عرصه و از هنرمندان پیگیر صنعت مروار بافی آستانه اشرفیه به کارگاهای مختلف سر زدیم
آنچه برایم ارزشمند بود
همگامی همیشگی زنان و مردان در کنار هم بوده
و پس از آن تولید و اشتغال خانوادگی
تصورم در ابتدای امر این بود علت رکود این صنعت در طی سالها عدم بازار مناسب بوده
اما با صحبت های مختلف با استادان این هنر
عدم معرفی صنعت
و
عدم وجود و آسانی مواد اولیه که سبب شد که خیلی ها با #خلاق شدن و خلاقیت خود به صورت تلفیقی با حصیر بافی آستانه و مروار آستانه دست به تولید بزنند
و پس از آن مسائل صنفی و بیمه ای را از عوامل موثر بر رکود بازار دانستند
آنچه که پیشنهاد داشتند
داشتن بازارچه دائمی صنایع دستی مروار و سایر هنر های دستی آستانه از جمله حصیر بافی و گمچ و مشتقات آن بوده
و پس از آن تلاش همگی برای برند کردن این محصول به عنوان هنر استراتژیک شهرستان بوده است.
بی شک هنر زیبای مروار بافی و سایر هنر ها با رنگ و بوی صنعتی به آن دادن و پس از آن کارافرینی که شاکله گفتمان اقتصادی دولت ها شده ظرفیت بسیار بالایی برای اشتغال زنان و مردان شهرمان و چه بسا استان خواهد بود
امید واریم همگی با هم هم فرهنگ تولید و هم فرهنگ خرید از تولید داخلی را داشته باشیم .
به امید آن روز
نرجس محمد دوست لشکامی
دیدگاهتان را بنویسید