پذیرایی از عزاداران اباعبدالله از سنتهای ماه محرم است که از این طریق مردم در طلب حاجات، خیرات و اطعام به عزاداران آن را انجام می دهند .
به گزارش جلال شرق،هما اکبری _ برخی پذیرایی ها از روی سنت های به ارث گذاشته شده است که نسل به نسل ادامه دار شده و میراث داران این سنت خود را مکلف به انجام آن می دانند و برخی ها نیز براساس نذرهای انجام شده به مدت کوتاه می باشد که در همه این نوع خدمات عرض ارادت به ابا عبدالله الحسین (ع) به عینه مشهود است .
اهالی محله جسیدان با میراث داری نزدیک به یک قرن با طبخ نوعی شیرینی محلی و توزیع آن در مساجد و هیات ها از عزاداران در روز هشتم که درآستانه شب تاسوعا می باشد پذیرایی می کنند.
جسیدان یکی از محلات شهر آستانه اشرفیه است که از ابتدای ورود به این محل صفا، صمیمت، عشق به ائمه اطهار با فضاسازی، مهمانداری وپذیرایی از مهمانان اباعبدالله الحسین علیه السلام قابل لمس است.
کاش می شد برخی حالات و توصیفات این محل را به قلم و تصویر آورد ،
روز هشتم محرم باگذر ازاین محل خانه های ساده که با پرچم« این خانه عزادارحسین است» منقش شده بود، عطری چون عطر بهشت تو را به این خانه دعوت می کرد.
با خجالت و واسطه گری برخی آشنایان وارد خانه شدم، صحنه های وصف ناشدنی و خارج از قدرت قلم برای نگارش بود، مات و مبهوت از این همه عشق و دلدادگی در تکاپو اعضای خانواده برای فعالیت و میزبانی عزاداران اباعبدالله الحسین بودم که مادری گفت بفرما دخترم ….
نزدش رفتم بعداز سلام و احوالپرسی از او درباره این نوع پذیرایی و طبخ این نوع شیرینی پرسیدم ،گفت: این شیرینی نان محلی شیرین که در زبان محلی کاکا یا کَکِ می باشد، که با کدو، آرد، آب، هل، دارچین، کشمش، گردو که بعضاً بصورت سلیقه ای است طبخ می شود .
سابقه این سنت زیبا به نیم قرن پیش برمی گردد؛ این امر از پدران و مادران در قدیم به ارث رسیده و زنان آستانه ای این سنت را میراث داری و پاسداری می کنند.
بانوی اهل جسیدان آستانه اشرفیه می گوید؛ فرزندانم نه به عنوان اینکه میراث دار این سنت باشند بلکه این امر را وظیفه خود می دانند چرا که عشق به اباعبدالله الحسین علیه السلام در وجودشان شعله ور است .
وقتی از او پرسیدم حاجت از این خدمت گرفتید؟!گفت ؛ «تمام زندگی من از پسر فاطمه س است ، سلامتی خود خانواده، خوشبختی فرزندان، از موهبت های این خدمت می باشد، اما ناگفته نماند هرساله قبل از پخت و چندروز مانده به پخت کاکا افراد مختلفی درب منزل را می زنند و می گویند با نیت انجام شده از سال گذشته حاجت روا شده اند و این سهم ما برای پخت امسال کاکا و من نیز هرساله بر پخت کاکا می افزاییم.»
وقتی قصد خروج از منزل داشتم دستم را گرفت و گفت :«دخترم با دست خودت یکی از این کاکا ها را بردار و نیت کن، ان شاء الله که حاجت روا شوی».
به منزل دیگر رفتم، مادر پیری بود که با نگاه مهربانانه خود من به را خانه دعوت کرد او نیز از قدمت این سنت خوشمزه گفت:« که این سنت از گذشته از پدر و مادرشان به ارث رسیده و تا همیشه تا ظهور امام زمان عج الله برپا خواهد بود، او می گوید؛ این سعادت است که خدا نصیب من و خانواده ام کرده، در گذشته در نزد پدر و مادر و حال در کنار فرزندان خود و ان شاء الله فرزندان ما نیز همراه فرزندان خود این افتخار را نسل به نسل خواهند داشت».
در همان جا به منزل برادر شهیدی دعوت شدم، پسری به اتفاق مادرش این رسم را انجام می داد و درحال پخت بودند، برایم عجیب نبود این نوع همراهی اما قشنگ و پر مفهوم که پسران در در طول دهه وماه محرم در برنامه های مختلف می توانند عرض ارادت به آقا ابا عبدالله الحسین علیه السلام داشته باشند اما این امر را نیز با جان و دل پذیرا می شوند و با شور خاصی انجام می دهند .
چه زیبا ست و غرور انگیز که این سنت نه تنها فراموش نمی شود بلکه نسل به نسل درحال انتقال است با ارادتی خاص و وصف ناشدنی که با توطئه های دشمن، فشارهای مختلف ، تحریم های سنگین و مشکلات کوچک و بزرگ کشور نه تنها مانع این امر بلکه برای خار شدن دشمن پیشتاز و پرقدرت درصحنه هستند .
دیدگاهتان را بنویسید