سرویس یادداشت پایگاه اطلاع رسانی جلال شرق ، متن زیر از یادداشت های حسین داداشی است که به مناسبت چهارمین سالگردعالم ربانی آیت الله امینیان به نگارش در آمده است .
در این قسمت بخش سوم این خاطرات بر روی خروجی قرار گرفته است :
پس از تشییع جنازه و تدفین تکه هایی از استخوان های شهید محمدتقی در گلزار شهدای آستانه اشرفیه قرارشد مجلس ختم فردای آن شب در مسجد جامع برگزار شود.
دم غروب همان روز به منزل حضرت آیت الله رسیدم و فضای منزل مملو از مسئولان استانی و شهرستانی برای عرض تسلیت بود..در جوارش قرار گرفته و پرسیدم نظر شما در مورد سخنران مراسم فرداشب چیست؟ فرمودند فرصتی نیست تا سخنران کشوری دعوت کنیم .به نظرم آقای احسانبخش مناسب است ..نظر خانواده هم همین است.
حقیقت اش انتخاب آقای احسانبخش برای آن مراسم برایم کمی تعجب برانگیز بود هرچند مطمئن بودم بی حکمت نیست از تلفن منزل با آیت الله احسانبخش تماس گرفتند آقای احسانبخش با شنیدن صدای حضرت آیت الله امینیان عرض تسلیت مجدد داشتند.. آقا فرمودند فرداشب مجلس سوم آقا محمدتقی ماست خواستیم حضرتعالی قبول زحمت نموده سخنران مراسم باشید… آقای احسان بخش فرمودند من که حتما شرکت خواهم کرد اما اجازه بفرمائید سخنران مراسم آقایان دیگر باشند.. اما آقا فرمودند نظر من و خانواده این است که حضرتعالی تقبل نمائید.. بالاخره پذیرفتند و در مراسم هم حضور یافتند .
مجلس جامع پر بود از اقشار مختلف مردم بویژه روحانیت و ائمه جمعه سراسر استان ازجمله آقایان قربانی، جنیدی،شمس لنگرودی، واحدی دامغانی، ناطقی،قتیل زاد، و….وعاظ و خطبای مشهور امثال آقای نیاکوئی .. قبل از شروع سخنرانی متوجه شدم جوانی نزدیک منبر ایستاده و ظاهرا قصد ممانعت از سخنرانی آقای احسان بخش دارد.بلافاصله خودم را به ایشان رسانده و پرسیدم اتفاقی افتاده ؟ گفتند شما سخنران را به آقای امینیان تحمیل کردید و ما اجازه نخواهیم داد آقای احسان بخش امشب سخنرانی کنند.
من هم بی مقدمه دستش را گرفتم و خدمت حضرت آیت الله امینیان که دم درب ورودی مسجد به رسم ادب و میزبانی نشسته بود و به میهمانان خیرمقدم می گفتند رسیدم و پرسیدم آقا ببخشید آقای احسان بخش را چه کسی برای این مراسم دعوت کرده اند؟؟ فرمودند چطور مگه؟ خودم….گفتم عزیز ما میفرمائید شما به آقا تحمیل کرده اید !حضرت آیت الله کمی با عصبانیت فرمودند یعنی من که صاحب مجلسم حق انتخاب سخنران مراسم پسرم را ندارم: آن عزیز گفتند ما که از رشت بخاطر شما آمدیم مجلس را ترک خواهیم کرد. آقا فرمودند بسلامت تشریف ببرید .
صحنه بسیار آموزنده ای برایم بود و تجدید خاطره آنروز که با عصبانیت از رشت به منزل آقا رسیدم و عرضه داشتم شما اینجا نشسته اید اما جوانان در رشت به دفاع از شما درگیر شدهاند؟ فرمودند جریان چیست؟ عرض کردم بچههای باقرآباد به دفاع از شما با هواداران آقای احسان بخش در میدان شهرداری رشت درگیر و.. شده اند… تعجب کرد فرمودند من بی اطلاع هستم و به هیچ وجه راضی نیستم این اتفاقات بیفتد… بعد فرمودند درست است اختلافی با آقای احسان بخش در بعضی از مسائل دارم ولی هرگز اقدامات اینچنینی را نمی پذیرم.. در پایان فرمودند: آقای داداشی، اگر امام چوب خشک را به عنوان نماینده خود انتخاب کنند من تبعیت خواهم کرد!!
آن شب آقای احسان بخش انصافاً سخنرانی خوبی داشتند و به قول معروف حق مطلب را ادا فرمودند.. از آن تاریخ به بعد آقای احسان بخش که از مسیر شرق گیلان عازم رشت بودندحتما به منزل حضرت آیت الله امینیان شرفیاب و از آقا عیادت ویا نماز جماعت مغرب را پشت سر ایشان اقامه و سپس عازم رشت می شدند .. حضرت آیت الله امینیان همواره به اهل البیت عشق می ورزیدند و بهمین خاطر مسجد زیبایی را در جوار آرامگاه استاد معین بنا نهادند که هم اینک یکی از مساجد فعال شهر محسوب میشود.در جوار آن کتابخانه ارزشمندی بنا نهادند بازهم به نام اهل بیت که اینک هم محل استقرار نهاد کتابخانه هاست هم کتابخانه مرکزی شهرستان… بعدها حوزه علمیه بزرگی را برای برادران در میدان جمهوری بنا نهادند که الحق می توان گفت امروزه یکی از قوی ترین حوزههای علمیه استان است .. کمی بعد درمانگاه اهل بیت را در جوار مسجد جامع تاسیس و طبقه فوقانی آن نیز منزل امام جمعه، دفتر امام جمعه، ستاد نماز جمعه و…است و شاید یکی از ضرورت های فرهنگی شهر بود.. در اواخر عمر شریف تلاش نمودند تا حوزه علمیه خواهران را هم راه اندازی کنند که بحول و قوه الهی هم اینک یکی از بزرگترین و فعال ترین حوزه علمیه خواهران استان است، بویژه ساختمان ارزشمند آن در چند طبقه که اخیرا به همت داماد عزیز شان حضرت حجت الاسلام والمسلمین دکتر ساجدی در سنگر امامت جمعه شهرستان مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است که جای تقدیر و تشکر فراوان دارد … آنچه بیان شد بخشی از باقیات الصالحاتی است که این عالم فرزانه بجا مانده است..البته بازسازی و مرمت وکاشیکاری های مسجد جامع را فراموش نخواهیم کرد که خود اثر ماندگار و جاودانه ای دیگر است..
دیدگاهتان را بنویسید