سرویس یادداشت پایگاه خبری جلال شرق

نقش صنایع دستی در اشتغال زایی و رفع معضل بیکاری

برای اقتصاد جوامع در حال توسعه‌ای مانند ایران، مهم‌ترین چالش، ایجاد فرصت‌های شغلی برای جمعیت جوان است. یکی از آنان، توسعه اقتصادی با تکیه بر امکانات درونی مانند صنایع دستی است که در کشور ما ریشه‌های عمیق و استوار در آداب و رسوم، سنت‌ها و در مجموع ، در فرهنگ مردمی ما دارد. صنایع دستی به عنوان صنعتی کاملاً بومی و غیر وابسته که مواد اولیه آن به راحتی در داخل کشور قابل تأمین است، نیاز به سرمایه‌گذاری زیادی نداشته و به همین دلیل دارای ارزش افزوده بالایی است. همچنین وجود تکنیک‌های ساده و آموزش آسان آن و نیز هماهنگی فرهنگ تولید آن با فرهنگ اصیل مردمی، آن را به صنعتی مناسب جهت اشتغال‌زایی بدل کرده است.
با برگزاری نمایشگاه های داخلی و بین المللی می توان به معرفی صنایع دستی شهرستان و استان گیلان کمک کرد.
همچنین می توانیم با طرح صادرات گسترده این نوع محصولات به اشتغال جوانان کمک کرد. بنابراین با حمایت از صنایع دستی در اشتغالزایی،کاریابی ، افزایش فرصت های شغلی، توسعه اقتصادی و توسعه گردشگری می توانیم جهت رسیدن به رشد اقتصادی ۸ درصد مطابق برنامه ششم توسعه در اقتصاد ایران سهیم باشیم. در واقع عملیاتی شدن قانون برنامه پنجساله ششم توسعه و تلاش در جهت تحقق رشد سالانه ۸ درصدی اقتصاد تا سال ۱۴۰۰ از اهم وظایف ماست.

در شرایط فعلی که مسئله بیکاری مهمترین دغدغه مسئولین را تشکیل می‌دهد توجه به صنایع دستی بدلیل ویژگیهای منحصر به فرد آن بیش از بیش گردیده است؛ زیرا صنایع دستی علاوه بر جاذبه‌های هنری و فرهنگی و سهولت آموزش و فراگیری آن از کمترین هزینه سرانه آموزش و ایجاد فرصت شغلی در میان بحث‌های مختلف فعالیتهای صنعتی برخوردار است.
صنایع دستی با توجه به ویژگی ها و شاخصه‌های آن می‌تواند بعنوان یک پیام‌رسان جدی از فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی بالاخص استان گیلان در سطح جهانی نقش ایفاء نماید. سه عنصر هنر، فرهنگ و صنعت در ذات صنایع دستی نهفته است اگر امروز ما به اتکاء درآمدهای ناشی از نفت و سایر فرآورده‌های آن نمی‌توانیم از قابلیت‌ها و ظرفیت‌های غیرنفتی استفاده مطلوب کنیم به هیچ ‌وجه نشان‌دهنده نبود یا کم ارزش بودن این قابلیت ها در کشور نیست و آن روزی که کشور از ذخایر نفتی تهی شود تنها چیزی که می‌تواند به داد کشور برسد و این تمدن بزرگ را صیانت و حمایت کند صنایع دستی است که ریشه در فرهنگ و تمدن این ملت دارد.

ارزش بالقوه صنایع دستی  به گونه‌ای است که اگر این صنایع ساماندهی و تقویت شوند و سرمایه‌گذاری لازم در مورد تولید آنها صورت گیرد با صادر کردن آنها به کشورهای دیگر می‌توان از صادرات نفت بی‌نیاز گردید.

ابراهیم رعنای رهبرخواه